اگر این ایات بیانگر انند که درخواست از مخلوق جایز نیست - انگونه که وهابیون می گویند - دیگر قدرت داشتن مخلوق نمی تواند نقشی در صحت و جواز ان ایفا کند .
اگر بگویند : توانایی بر انجام کار از جانب خداست پس درخواست از شخص قادر در حقیقت درخواست از خداست نه انکه کسی را همراه خدا بخوانیم
در پاسخ می گوییم : در این صورت چه فرقی بین انکه انسان نزد شخص قادر رود و از او حاجت خود را بطلبد یا کنار قبر او بایستد و او را در پیشگاه خدا به منظور براورده شدن خواسته هایش شفیع قرار دهد ؟؟
مگر نه این است که در هر حالت شخص به درگاه خدا نیاز می گزارد و فردی دیگر را واسطه قرار می دهد ؟؟
ایا تفاوت گذاشتن میان این دو و جز پافشاری بر فکر و اندیشه نا صواب چیز دیگر ی است ؟؟
اگر بگویید : ایستادن در کنار قبر بزرگان به عمل شرک امیز کفار می ماند که در کنار سنگها و چ.بها دست ساخته خود می ایستادند و انها را پرستش می کردند ؟!!
در پاسخ می گوییم :در این صورت حضور نزد شخص زنده و تقاضای رفع حاجت از انان نیز مانند عمل کفاری است که خدایی انسانهایی چون موسی ،عیسی ،و مریم را باور داشتند و یا عالمان و پیشوایان دین خود را پروردگار خویش می پند اشتند بنابراین ایا رواست که به خاطر همانندی ظالهری دو کار با ذیکدیگر هردو را بایک دید بنگریم و چون یکی از اندو حرام است دیگری را نیز حرام و ناروا بدانیم ؟
راستی چرا بنیانگذار مکتب وهابیت و پیروان و همفکرانشان حقایق را انگونه که هست در نمی یابند ؟؟؟؟!!!