ادامه مباحث توسل جلسه نوزدهم

می گوییم : شرک امیز بودن این کارها اختصاص به دوران پس از رحلت رسول خدا ندارد  بلکه شامل روزگار زندگی  ایشان نیز می شود . زیرا همه کارها به دست خداست و فقط خواندن او حق است  و ان غیر خدایی را که می خوانند هیچ توانی در انجام خواسته های ایشان ندارد .

ممکن است گفته شود :گرچه  خواندن غیر خدا جایز نیست  خواه زنده باشد و خواه مرده  اما شارع مقدس به ما اجازه داده  که پیامبران  را در حال حیاتشان  ندا کنیم به انان توسل جوئیم و ایشان را به یاری طلبیم .؟

ذ در پاسخ  می گوییم :شارع هیچگاه ما را به شرک فرانمی خوانند و به ما دستور پرستش غیر خدا  اجازه نداده  از اینرو  با توجه به اینکه توسل جستن به رسول خدا (ص) در زمان حیات ان حضرت  جایز بوده  و محمد بن عبد الوهاب  نیز  در این باره  تردید ندارد و می توانیم دریابیم  که یکی  از دو موضوع زیر وجود دارد :

الف) یا خواندن پیامبر کاری جدای از خواندن خدا نیست  

ب)و یا انکه  خواندن مخلوق به منزله عبادت او نمی شود .

یعنی  ویژگیهای عبادت از قبیل خضوع و خشوع  و کرنش  سر بر استان  معبود سائیدن  و در برابر  او بی هیچ اراده ای  ایستادن را ندارد . اری  هر دعایی  را نمی توان  عبادت خواند. چرا که عبادت ویژگیهای  خاص خود را دارد و در اموری چون طلب شفاعت از پیامبر و ائمه توسل به ذیل عنایت انان و استغاثه  به استان ایشان  این ویژگیها یافت نمی شود  مومنان نیک  می دانند که اولیای خدا هیچ گونه نقش استقلالی در تدبیر جهان افرینش  ندارند . بلکه فقط به برکت دعای ایشان است  که سختیها از میان برداشته می شود و مشکلات دنیایی  و اخرتی بر طرف می گردد.

مصباح الهدی...